Prawo pomniejszenia dochodu o wydatki tego rodzaju przysługuje w przypadku:

1. poniesienia w danym miesiącu wydatków na zakup leków powyżej kwoty 100 zł,

2. potwierdzenia przez właściwego lekarza specjalistę konieczności stosowania zaleconych leków (stale lub czasowo),

3. posiadania dokumentu potwierdzającego poniesienie wydatku (faktury) – jeżeli wydatek ponosi podatnik, na którego utrzymaniu jest osoba niepełnosprawna, to dowód poniesienia tegoż wydatku powinien być wystawiony na podatnika.

Jak widać w praktyce z ulgi skorzystać mogą tylko ci podatnicy, u których kwota miesięcznych wydatków na zakup leków przekroczy kwotę 100 zł i odliczeniu podlega wyłącznie nadwyżka ponad tę kwotę.

Jakie wydatki można odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej?

Niestety podatnicy, którzy poniosą wydatki w kwocie mniejszej, np. 95 zł, nie nabywają prawa do odliczenia za ten miesiąc. Co więcej, zdaniem fiskusa podatnicy nie mają możliwości zsumowania wydatków poniesionych w jednym miesiącu z wydatkami poniesionymi w następnym miesiącu.

Ale przecież można w jednym miesiącu kalendarzowym zakupić leki na dłuższy okres. Dla nabycia prawa do ulgi liczy się bowiem moment faktycznego poniesienia wydatku, a nie moment, w którym zakupione leki zostaną zużyte.

Drugi warunek wymaga stwierdzenia przez lekarza specjalistę, iż osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki stale lub czasowo. W przepisie nie określono w jakiej formie lekarz powinien stwierdzić potrzebę stosowania określonych leków. Zdaniem organów podatkowych oznacza to, iż dopuszczalna jest tutaj każda forma, nawet ustna.