Warunki dotyczące osoby, która ponosi wydatek

Regulacje dotyczące ulgi rehabilitacyjnej znajdują się w art. 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

Osoba, która ponosi dany wydatek, aby móc korzystać z ulgi rehabilitacyjnej, musi posiadać jeden z trzech dokumentów:

1. orzeczenie o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach,

2. decyzję przyznającą rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną

3. orzeczenie o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16. roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Ulga będzie przysługiwać również wtedy, gdy jeden z powyższych dokumentów zostanie wydany pod koniec  roku podatkowego (np. listopadzie czy w grudniu).

W wyjątkowych sytuacjach, skorzystanie z ulgi będzie możliwe nawet w przypadku braku orzeczenia czy decyzji. Chodzi tu o osoby, które nie posiadają takiego pisma, ale u których niepełnosprawność jest oczywista, jej fakt nie budzi wątpliwości (np. wydatek na zakup protezy przed operacją jej wszczepienia- po dokonaniu zabiegu podatnik może uzyskać status osoby niepełnosprawnej).

Z ulgi mają prawo skorzystać nie tylko osoby niepełnosprawne, ale także ci podatnicy, na których  utrzymaniu znajdują się niepełnosprawni. Należą do nich współmałżonek, dzieci własne i przysposobione oraz obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka (teściowie), rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowie.

Polecamy: Ulga rehabilitacyjna 2011 / 2012 – vademecum

Polecamy: Co może odliczyć emeryt w ramach ulgi rehabilitacyjnej